ถึงพวกเราในอีกห้าปีข้างหน้า หวังว่าตอนที่อ่านสิ่งนี้ ความทรงจำเกี่ยวกับลมหนาวเดือนธันวาคมที่โอซาก้าจะยังชัดเจนพอที่จะทำให้จมูกของคุณรู้สึกเย็นวาบ และเสียงหัวเราะที่เคยดังลั่นในทริปนี้จะยังคงก้องอยู่ในใจ
4 เศษเสี้ยวความทรงจำที่จะไม่จางหายในอีกห้าปี
การเดิมพันด้วยไข่เจียวและกลิ่นเนย ตอนที่เราตกลงกันว่าใครตื่นสายที่สุดต้องจ่ายค่ากาแฟ เราไปกองกันที่ Verde Cassa ในสภาพกึ่งหลับกึ่งตื่น เสียงฉ่าของเนยในกระทะและสีเหลืองนวลของออมเล็ตฟูๆ ในไลฟ์คิทเช่น กลิ่นหอมละมุนของอาหารเช้าสไตล์อิตาเลียนตอนเจ็ดโมงเช้าเป็นรสชาติของความสุขที่เรียบง่ายที่สุด
ระยะทางห้านาทีที่เปลี่ยนโลก การเดินจากสถานี เจอาร์ โอซาก้า มายัง โรงแรมวิสคิโอโอซาก้า ในวันที่ลมหนาวกรีดผิว ให้ความรู้สึกเหมือนเรากำลังก้าวข้ามเลเยอร์ของเมือง จากความวุ่นวายระรัวของฝูงชนเข้าสู่ความเงียบสงัดที่ถูกออกแบบมาอย่างดี ความเย็นที่ปะทะหน้าทำให้เรารู้สึกตื่นตัวและมีชีวิตชีวาอย่างประหลาด
ระลอกคลื่นบนผนังโลหะ ผมหลงรักดีไซน์อลูมิเนียมลูเวอร์ในล็อบบี้ที่เลียนแบบระลอกน้ำ มันทำให้พื้นที่สี่เหลี่ยมดูไม่แข็งทื่อ แต่กลับลื่นไหลเหมือนจังหวะของเมืองโอซาก้า เรายืนเถียงกันเรื่องสถาปัตยกรรมตรงนั้นอยู่นาน ทั้งที่ในใจเราแค่กำลังดื่มด่ำกับความผ่อนคลายและขี้เกียจจะออกไปเผชิญโลกภายนอก
ความเงียบที่โอบกอดเราไว้ หลังจากเดินดูไฟคริสต์มาสจนขาลาก การได้ทิ้งตัวลงบนเตียงที่นุ่มจนเกือบจะจมหายไปในห้องพักที่สะอาดกริบและไร้กลิ่นบุหรี่ คือช่วงเวลาที่วิเศษที่สุด เราไม่ได้คุยอะไรกันเลย แค่นอนมองเพดานในความสลัว แล้วปล่อยให้ความเหนื่อยล้าถูกดูดซับหายไปกับผืนผ้าปูเตียงที่เย็นสบาย
เมื่อแคปซูลกาลเวลาถูกเปิดออกในอีกห้าปี
ผมเดาว่าเราคงลืมชื่อถนนบางสาย หรือลืมว่าร้านสะดวกซื้อตรงหัวมุมขายอะไรบ้าง แต่ความรู้สึกตอนที่ผลักประตูเข้าไปใน โรงแรมวิสคิโอโอซาก้า แล้วพบว่าโลกภายนอกที่หมุนเร็วเกินไปถูกตัดขาดออกไปนั้นจะยังคงอยู่ มันคือความรู้สึกของการเป็นคนแปลกหน้าที่ได้รับอนุญาตให้พักพิงในพื้นที่เรียบง่ายแต่ลุ่มลึก พื้นที่ว่างสีขาวสะอาดตาที่ปล่อยให้บทสนทนาของเพื่อนทำงานได้อย่างเต็มที่ โดยไม่มีเสียงรบกวนจากเมืองใหญ่มาแทรกกลาง
แสงไฟระยิบระยับที่เต้นระบำอยู่ในแก้วไวน์ก่อนหลับตา
- ตื่นเช้ามาสัมผัสรสชาติอิตาเลียนที่ Verde Cassa ให้รางวัลตัวเองด้วยความละมุน
- เดินทอดน่องดูไฟคริสต์มาสย่านอุเมดะ แล้วกลับมาทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่มๆ ให้ลืมโลก